Historia i sakralna strona Świdnicy

Świdnica to unikatowy klejnot historycznego Dolnego Śląska. Miasto znajduje się na obszarze województwa dolnośląskiego [https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojew%C3%B3dztwo_dolno%C5%9Bl%C4%85skie] i jest siedzibą władz powiatu świdnickiego. Urody dodaje jej rzeka Bystrzyca, przy której niegdyś porastały liczne derenie świdwy, od których pochodzi nazwa miasta. Miasto leży u podnóża Sudetów oraz Gór Wałbrzyskich, wznosi się na wysokości od 225 do 265, 9 m.n p.m.

Teren Świdnicy był zamieszkiwany przez ludzkość od zarania dziejów. Najstarsze informacje o bytności człowieka dotyczą 4500 lat p.n.e. Swego czasu rozgościło się tutaj plemię Ślężan. Mieszko I przyłączył te tereny do państwa Polan, z czasem wchodziły one w skład księstwa wrocławskiego. W XI wieku znajdował się tutaj drewniany gród z kościołem, przez który przechodził dawny szlak handlowy z czasów Imperium Romanum, łączący Ruś z Niemcami. Prawa miejskie zostały nadane w XIII wieku. W tym samym czasie miasto otrzymało prawo szrotu i mili, dzięki którym mogło się dynamicznie rozwijać i w szybkim czasie stało się miastem handlu, rzemiosła, a także sztuki piwowarstwa.

Piwo ze Świdnicy było bardzo poważane na europejskich stołach. W XV wieku król czeski Władysław Pogrobowiec nadał miastu herb, który w czterech niezależnych polach prezentował dwie korony, czarnego dzika i czerwonego gryfa. Były to symbole władzy i zwycięstwa, rycerskiej dzielności, męstwa i odwagi. Herb ten nadal jest wizytówką miasta. Ponieważ Świdnica to istna skarbnica zabytków sztuki sakralnej, a także zabytków architektury mieszkalnej i przemysłowej, nie da się przebywać w mieście bez chęci zwiedzania. Prawdą jest, że PRL dokonał nieodwracalnych zniszczeń na tkance historycznej, stawiając w jej miejscu budynki mieszkalne charakterystyczne dla epoki socjalizmu, ale spora część starej osady pozostała nienaruszona i obecnie jest poddawana systematycznej rewitalizacji.

Arcydziełem wpisanym na listę światowego dziedzictwa UNESCO jest XVII – wieczny ewangielicko-augsburski Kościół Pokoju, wzniesiony w systemie szachulcowym. Starówka nocą jest podświetlana za pomocą iluminacji, które podkreślają piękno detali architektonicznych widocznych na elewacjach kamieniczek. Miejscem wartym zobaczenia jest późnogotycka Katedra Świętego Stanisława i Świętego Wacława, z trzecią pod względem wysokości wieżą kościelną w Polsce. Baza noclegowa jest słynąca z gościnności (rezerwuj pokoje online pod linkiem: http://meteor-turystyka.pl/noclegi,swidnica,0.html). To nie tylko zabytki, ale szansa na poznanie regionalnej kuchni. W razie tęsknoty za ciszą i spokojem można udać się na wycieczkę poza miasto, gdzie w ramionach przyrody można odetchnąć od dźwięków wydawanych przez współczesną cywilizację.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *